استادمون تو کلاس داشت از آدما می پرسید انگیزه اصلیشون تو زندگی چیه و هر کسی سعی می کرد صادقادنه ترین پاسخ رو بده یکی میگفت روشن شدگی، یکی میگفت کمک به آدما، یکی می گفت شناخت خودم و پولدار شدن، منم در این حین داشتم به انگیزه هام فکر می کردم و چیزایی مشابه بقیه پیدا میکردم که یهو این فکر اومد که همیشه به همون اندازه که مورد تایید قرار گرفتم از کارام انتقادای شدید شده. خلاصه نوبتم که شد گفتم : اینکه بقیه آدما از کارای اشتباهم درس عبرت بگیرن. همه خندیدن، فکر کردن شوخی میکنم ولی یه کم که بیشتر فکر کردم دیدم خیلی انگیزه خوبیه مخصوصا اینکه توش خدمت به بشریت هم هست.
حالا هر غلطی دلم خواست میتونم بکنم.