من گفتم نپرسید… فکر کنم فقط 18 تا کامنت اسپم گونه داشتم که داشت می پرسید اینجا چی می خوای بنویسی! منم فقط دوتاشونو قبول کردم تا یه وقت به عزیزان آذری زبانمون بر نخوره که یه وقت اونا هم جزو اسپما بودن!
در اینجا از گلستان براتون واژه های شیرینی به ارمغان خواهم اورد که از بزرگ و کوچیک شما اینجا رو بکنید خونه ی امیدتون!
اول اینکه لازمه از خانومه زهرا گلشن پرور آشتیانی به خاطر حمایت همه جانبش و پیشنهادش برای طراحی تمپلیت سایتم تشکر کنم، اصلاً باورم نمی شد اینقدر زود تو دلا جا بگیرم! در آخر هم ممنون حسن جون خیلی چسبید یادم باشه فردا از خجالتت در آم.